Wat was mijn eerste plein air schildertweedaagse onder leiding van Mariska een kadootje. Want wat was het heerlijk; de ruimte van het strand, de zon, de wolken, het geluid van de zee en van de meeuwen. Ik raakte ieder gevoel van tijdsbesef kwijt, en van de mensen om me heen. Ik kroop zalig in mijn eigen werken met olieverf, penselen. Iedere ochtend ging onze groep gauw het strand op en ijverig aan de slag. De nieuwe informatie en inspirerende beelden die Mariska over ons had uitgestort genoteerd, en even voor later “geparkeerd”. Zelfs na jaren schilderen was daar ook voor mij nog van alles nieuws en prikkelends bij.
Ik vind Mariska een topdocente, en daar zijn er niet veel van. Want zij is niet alleen een schilderes in hart en nieren. Zij had ook opmerkelijk veel feeling voor hoe verschillend wij allemaal waren. Qua persoonlijkheid, ervaring of niet, onze (leer)vragen, en kon ook inschatten hoe wij om zouden gaan met tegenslagen en onze doelen. Want er gaat wel eens wat mis… Zo liet ik mijn prachtigste doekje in het zand liggen en dat is nu wel wat vlakjes “gezandstraald”. Maar Mariska was er bij een eerder doek al meteen bij, om te zeggen: zo is het helemaal goed, mag ik dit doek vast meenemen naar het atelier? Daar wachtte het veilig op mij. Een tweedaagse is een heerlijke manier om het vrije buiten schilderen eens uit te proberen. Ik kon vooral op de tweede dag heerlijk vrij aan de slag. Heb toen voor het eerst met paletmessen gewerkt toen. Want natuurlijk is het zo, dat elke nieuwe lesdag je weer een stukje verder helpt. Kan je nagaan hoe dat zal voelen als ik volgend jaar op een vierdaagse mag komen…
Liefs van Hedi
Op of aanmerkingen c.q. vragen? Ik hoor het graag!Ook behoefte aan vakantie in je hoofd?