Afgelopen week: twee dagen plein air schilderen op het prachtige strand van Katwijk. Wind in je haren, zon op je huid en je voeten in het zand. De geur van de zee. Golven met hun gekleurde schuimkoppen die telkens weer even kwamen kijken wat we nu eigenlijk aan het doen zijn. Wat een feest.
Beginners en gevorderden, allemaal met hetzelfde avontuur voor zich. Buiten schilderen is meer dan alleen verf op een doek zetten. Hoe houd je je palet vast? Waar laat je je penselen? En natuurlijk droogt de verf altijd te snel. Eerst is het even stoeien. Daarna komt de rust. En groeit het vertrouwen. Je ontdekt dat buiten schilderen ook loslaten is.
De contrasten tussen beide dagen waren groot. De eerste dag, herfstachtig, de tweede weer volop zomer. Dat maakt schilderen in de buitenlucht zo bijzonder. Je werkt niet ondanks de omstandigheden, maar mét de omstandigheden.
Tijdens deze workshop lag de nadruk op vorm: kijken, vereenvoudigen en de basiseenheid ontdekken. De tweede dag stond in het teken van kleur en de uitdaging om kleur te vertalen naar toon. Twee dagen vol aandacht, concentratie, plezier en stilte, afgewisseld met mooie gesprekken. Topsport en vakantie in je hoofd.
Ondertussen gebeurde er van alles. Zonnebrandcrème ging regelmatig rond om vooral de kuiten te beschermen. Hier en daar verschenen toch rode vlekken. Niet op het doek, maar precies op de randjes waar je net niet had ingesmeerd. En ja, soms waaide er wat zand in de verf. Dat hoort erbij. Sterker nog: als ze bij Van Gogh een stukje stro in een schilderij ontdekken, haalt het het nieuws.
Aan het einde van de tweedaagse stonden er schilderijen met een eigen handschrift. Niet alleen een weergave van de zee, maar een persoonlijke vertaling ervan. Schilderijen waarin je bijna de wind voelde en de zee kon horen.